Uyum Sağlamayanların Hikâyesi: Kısılmayı Reddedenler...

Bu yazıyı, Engin Geçtan’ın İnsan Olmak kitabını okuduktan sonra yazmak istedim.

Geçtan, insanın en büyük mücadelesinin başkalarıyla değil, kendi varlığını koruyabilmekle ilgili olduğunu söyler. Bazen insan kalabilmek; uyum sağlamakla değil, kendini küçültmemekle ilgilidir. Özellikle de varlığınızın kimilerini rahatsız ettiği ortamlarda.

Bazı insanların enerjisi yüksektir, odaya girdiği an hissedersin bunu.

Farklı bakar, değişik görür, ortalama ile yetinmez.“İdare eder” cümlesiyle pek yıldızları barışmaz.

İşte bu yüzden de, bir dirençle karşılaşırlar.

Birinin potansiyeli yükseldiğinde, ortamın çıtası da yükselir.Bu herkes için konforlu değildir.Çıta yükselince bazıları zıplamayı seçer, bazıları ise çıtayı indirmeye çalışır.

Önce fikirler hafife alınır.“Abartıyorsun” denir.Sonra başarılar küçültülür.“Şansı yaver gitmiş” denir.Ardından “fazla” olduğun ima edilir.Fazla düşünen, fazla sorgulayan, fazla öneren…

Zamanla insan şunu düşünmeye başlar:“Acaba gerçekten sorun bende mi?”

Oysa çoğu zaman mesele fazla olmak değildir.Fazla görünür olmaktır, fazla okumaktır, biraz da fazla dik olmaktır…(haklı sebeplerle :)

Ortalama düzenler dengelerini sever.Hatta mümkünse çok da değişmesin ister.Farklı olan ise dengeyi değiştirir.Ve değişim, powerpoint sunumlarında çok sevilse de gerçek hayatta biraz ürkütücüdür.

Bu yüzden bazı ortamlar ışığı büyütmek yerine kısmayı seçer.

Ama ışık dışarıdan verilmediyse, içeriden geliyorsa; tamamen söndürülemez. Sadece yer değiştirir.

Seni uyutmayan o sorular gelir sonrasında.

Işığını korumak için kendini mi küçülteceksin, yoksa seni büyütecek bir yere mi geçeceksin?

Çünkü bazen mesele uyum sağlamak değil, doğru zemini bulmaktır.

Ve bazı ışıklar, karartılmak için değil, yol göstermek için vardır.

Her ne olursa olsun, iyi niyetle üretenlerin, dürüst kalanların ve emeğiyle yürüyenlerin sonunda kazanacağına inanıyorum.Adil olan belki hemen değil, ama mutlaka yerini bulur.

Çünkü ışıkla inatlaşan çok olur…Ama eninde sonunda yol yine aydınlığa çıkar.

Pınar Ilkın...